طرز تشكيل و مرگ ستاره | ناصرون
قالب وردپرس پوسته وردپرس قالب فروشگاهی وردپس

طرز تشكيل و مرگ ستاره

در اين مطلب با نحوه تشكيل ستارگان ومرگ آنها آشنا خواهيد شد

ستارگان

وَ لَقّد زیَّنَّا السَّماءَالدُّنیا بِمَصبیحَ وَ جَعَلنها رُجُومًا لِّلشّیطِیِنِ وَ اَعتَدنا لَهُم عَذابَ السّعِیرِ      ملک۵

ما آسمان  پایین (نزدیک) را با چراغهای فروزانی زینت بخشیدیم ، وآنها (شهابها) را تیرهایی برای(راندن) شیاطین قرار دادیم و برای آنان عذاب آتش فروزان فراهم ساختیم.

حیات ستاره از جایی شروع می شود که ابر هایی از گاز و غبار به نام سحابی در اثر نیروی جاذبه به سوی یکدیگر کشیده می شوند.سحابی ها از ۹۹ درصد هیدروژن و هلیوم،با مقدار کمی گازهای دیگر و اندکی غبار کیهانی یخی تشکیل می شوند. دما در این ابر ها تا ۲۳۶- درجه می رسد مرکز این توده چنان فشرده و متراکم می گردد که دمای آن به ۱۰ میلیون درجه سانتی گراد می رسد. سپس واکنش های گداخت هسته ای آغاز شده و ستاره شروع به درخشیدن می کند. گازهيدروژن ازطريق همجوشی هسته ای به گازهليوم تبديل می گردد ستارگانی كه رنگ قرمزتيره دارندسردترين ستارگانند و آنهايي كه به رنگ نيلي روشنند داغترين ستارگان هستند دمای سطحی سرد تزین ستارگان زیر ۳۵۰۰ درجه سانتیگراد است، در حالی که دمای داغ ترین ستارگان و نورانی ترین آن ها بیش از ۴۰۰۰۰ درجه سانتیگراد است. علت چشمک زدن برخی از ستارگان این است که جو ّ زمین هرگز ساکن نیست و بخشی از نور ستارگان در برخورد با جریان های هوا می شکند و بخشی دیگر به چشم ما می رسد، به نظر می رسد که این ستارگان چشمک می زنند. نور سیارات مجاور تا این اندازه پراکنده نمی شود، در نتیجه آنان چشمک نمی زنند.

مرگ ستاره

ستارگان زمانی می میرند که منابع عظیم سوخت هسته ای شان تمام شده باشد. وقتی هیدروژن تمام شود، ستاره برای زنده ماندن به هلیم روی می آورد. هنگامی که هلیم نیز پایان یابد، ستاره به سرعت انرژی هسته ای باقیمانده را مصرف می کند و سپس چروکیده و منفجر می گردد، یا روبه سردی می گذارند. این که چه مدت طول می کشد تا ستاره به این مرحله برسد، بستگی به خود ستاره دارد. بزرگترین ستارگان، با اینکه مقادیر فراوانی سوخت هسته ای دارند، اما حیات آن ها کو تاه است و در جوانی می میرند.کوچک ترین ستارگان. کوچک ترین ستارگان سوخت هسته ای اندکی دارند ام طول عمر آن ها بیشتر است. ستاره ای به اندازه ی دو برابر خورشید، یک دهم عمر خورشید را دارد. بزرگترین ستارگان فقط چند میلیون سال عمر می کنند.  ابر نو اختر یک انفجار عظیم است. این انفجار پایان عمر یک ابر غول است. ابر نو اختر برای مدتی بسیار کوتاه با درخششی به اندازه میلیارد ها خورشید، نور افشانی می کند. ابر نواختر ها نادر اند و فقط با تلسکوپ قابل مشاهده اند. طی چهار صد سال گذشته، برای اولین بار در سال ۱۹۸۷ میلادی، یک ابر نو اختر به نام( A۱۹۸۷) برای مدت ۹ ماه با چشم غیر مسلح قابل رؤیت بلود.تپ اختر ها ستارگانی هستند که هر ده  ثانیه یا کم تر، هنگام چرخش سریع خود، نوری قوی ساطع می کنند. تصور می شود آن ها ستارگان در حال مرگ متراکمی هستند که ستارگان نوترونی نام دارند.

منبع: كتاب جهان هستي

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *