زيارت عاشورا در سايه قرآن‏ | ناصرون
قالب وردپرس پوسته وردپرس قالب فروشگاهی وردپس

زيارت عاشورا در سايه قرآن‏

زيارت عاشورا در سايه قرآن
زيارت عاشورا در سايه قرآن

زيارت عاشورا در سايه قرآن‏

يكي‌ از اصولي‌ كه قرآن بر آن اصرار دارد، عشق به خوبان و خوبي‌‏ها و تنفّر از بدان و بدي‌‏هاست.
قرآن مي‌‏فرمايد: از ابراهيم بياموز كه چگونه از عموي‌ منحرف خود اظهار بيزاري‌ كرد؛ «فلمّا تبيّن له انّه عدوّ للَّه‏تبرّء منه انّ ابراهيم لاوّاه حليم» «۱»
آن گاه كه براي‌ ابراهيم آشكار شد كه او دشمن خداست از او بيزاري‌ جست، با آنكه ابراهيم بسيار دلسوز و بردبار است.
پيامبر صلي‌ الله عليه و آله مأمور است كه به مشركان بگويد: «انّني‌ بري‌ٌ ممّا تشركون» «۲»
من از آنچه شما شريك خدا قرار مي‌‏دهيد، بي‌زارم.

سوره‏‌ي‌ برائت نشان‏گر آن است كه تنها علاقه به خوبي‌‏ها كافي‌ نيست، بلكه بايد با بيان و فرياد، گفتن و نوشتن، نامه و ناله و اشك و عمل، از بديها بيزاري‌ جست و نسبت به آنها ابراز تنفر كرد.
هر سال ميليون‏ها مسلمان در سرزمين مني‌‏ در كنار خانه‏ي‌ خدا به پيروي‌ از ابراهيم عليه السلام در سه روز پشت سر هم به سوي‌ نماد شيطان، ۴۹ سنگ پرتاب كرده و از شيطان و شيطان‏نماها برائت مي‌‏جويند.
جالب آنكه بعد از پرتاب سنگ‏ها به سوي‌ شيطان، اين دعا را مي‌‏خوانند: «خدايا حج من را قبول كن» كه اين رمز آن است كه قبولي‌ حج با طرد شيطان وشيطان‏نماها همراه است.
ناگفته پيداست كه شيطان در هر زمان به شكل و صورتي‌ است، چنانكه امام راحل قدس سره فرمود: آمريكا شيطان بزرگ است.
در زيارت عاشورا به امام حسين عليه السلام و يارانش صد مرتبه سلام مي‌‏دهيم و در مقابل به دشمنان او كه دشمنان دين و خدايند، صد بار لعنت مي‌‏كنيم.
تكرار پرتاب سنگ در سرزمين مني‌‏ به شيطان و تكرار لعنت در زيارت عاشورا، نشان‏دهنده‏ي‌ آن است كه بايد با محبّت خوبان و بغض دشمنان خو بگيريم و خو گرفتن در اثر تكرار است.
حضرت علي‌ عليه السلام متولّد كعبه و خانه‏ زاد خداست، خداوند مي‌‏فرمايد: به دور كعبه بچرخيد تا در طواف خانه خدا عشق علي‌ و فكر و راه او در جان شما جاي‌ گيرد. انسان بي‌‏عشق و تنفّر، همانند حيواني‌ است كه فقط نفس مي‌‏كشد.
در هر شبانه روز ده مرتبه از خداوند مي‌‏خواهيم كه ما را در راه اولياي‌ خود ثابت قدم بدارد؛ «اهدنا الصراط المستقيم صراط الّذين انعمت عليهم» و از راه منحرفان و غضب شدگان بيزاري‌ مي‌‏جوييم «غير المغضوب عليهم و لا الضّالّين» سنگ كعبه را مي‌‏بوسيم، ولي‌ از سنگ جمرات با پرتاب سنگريزه‏ها به آن، ابراز نفرت مي‌‏كنيم.
روز عرفه به عشق حسين عليه السلام و دعاي‌ او اشك مي‌‏ريزيم، ولي‌ فرداي‌ آن در عيد قربان، كارد به دست، خون مي‌‏ريزيم و قرباني‌ مي‌‏كنيم. با يك دست دعا و با دست ديگر سلاح.
آري‌ مسلمانان بايد در تمام شئون زندگي‌ اينگونه باشند.
امام جمعه‏ي‌ مسلمين بر لبش فرمان تقوي‌ و در چشمش اشك و بر دستش سلام و گام‏هايش استوار در قيام است، فكرش آگاه به آفاق و ذهنش انباشته از علم است. واين معناي‌ جامعيّت نمايندگان مكتبي‌ و علما و خطبا در اسلام است.
اگر به امام حسين عليه السلام سلام مي‌‏گوييم، از قرآن آموخته‏ايم كه به پيام‏آوران آسماني‌ و رهروان الهي‌ سلام مي‌‏گويد: «سلام علي‌ نوح في‌ العالمين» «۳»
«سلامٌ علي‌ ابراهيم» «۴»،
«سلام علي‌ موسي‌ و هارون» «۵»،
«سلام علي‌ آل ‏ياسين» «۶»،
اگر به پيامبر صلي‌ الله عليه و آله صلوات مي‌‏فرستيم، از قرآن ياد گرفته‏ ايم كه مي‌‏فرمايد: «انّ اللَّه و ملائكته يصلون علي‌ النّبي‌» «۷»
خداوند و فرشتگان بر پيامبر درود مي‌‏فرستند و اگر ما بر بني‌‏اميه و غاصبان حكومت حقّ و تبهكاران تاريخ بشريّت، لعن و نفرين مي‌‏كنيم، باز از قرآن آموخته ‏ايم كه مي‌‏فرمايد:
«انّ الّذين يؤذون اللَّه و رسوله لعنهم اللَّه في‌ الدنيا و الاخرة» «۸»
آنان كه خدا و پيامبرش را اذيّت مي‌‏كنند، خداوند آنها را در دنيا و آخرت لعنت مي‌‏كند.
ما نفرين و لعن به دشمنان خدا را از انبيا ياد گرفته ‏ايم؛ «لعن الّذين كفروا من بني‌‏اسرائيل علي‌ لسان داود و عيسي‌‏بن مريم» «۹»
كافران بر زبان داوود و عيسي‌‏بن مريم لعن شده ‏اند.
ما نفرين را از سيره ‏ي‌ پيامبر اسلام آموخته ‏ايم كه در ماجراي‌ مباهله فرمودند: «ثمّ نَبتَهِل فنجعل لعنة اللَّه علي‌ الكاذبين» «۱۰»
ما با هم مباهله مي‌‏كنيم و لعنت خدا را براي‌ دروغگويان قرار مي‌‏دهيم.
بعضي‌ از مجرمان را نه تنها خدا و پيامبران لعن و نفرين‏مي‌‏كنند، بلكه تمام موجودات با شعور هستي‌ نيز آنان را دائماً لعنت مي‌‏كنند. «اولئك يلعنهم اللَّه و يلعنهم اللاعنون» «۱۱»

كوتاه سخن آنكه سلام و نفرين ما در تمام زيارت‏ها به خصوص زيارت عاشورا، برخاسته از فرهنگ و روح قرآن است.

پي نوشت ها_____________________________________

(۱)  توبه، ۱۱۴.
(۲)  انعام، ۱۹.
(۳)  صافّات، ۷۹.
(۴)  صافّات، ۱۰۹.
(۵)  صافّات، ۱۲۰.
(۶)  صافّات، ۱۳۰.
(۷)  احزاب، ۵۶.
(۸)  احزاب، ۵۷.
(۹)  مائده، ۷۸.
(۱۰)  آل‏عمران، ۶۱.
(۱۱)  بقره، ۱۵۹.
منبع: قرآن و امام حسين(ع)/حجة الإسلام قرائتي

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *