شرايط قبولي نماز | ناصرون
قالب وردپرس پوسته وردپرس قالب فروشگاهی وردپس

شرايط قبولي نماز

 

شرايط قبولي نماز
شرايط قبولي نماز

نمازِ صحيح، يك مرحله است و نماز مقبول، مرحله‏ اى بالاتر مى‏‌باشد.

شما ممكن است خوب درس بخوانيد، ولى قبولى آخر سال، مهمّ است.

ممكن است انسان هميشه نماز و عبادت‏هاى خود را بجا آورد، ولى بخاطر نقص و ضعف‏هايى كه نماز او دارد، در پيشگاه خداوند، پذيرفته نشود.

ممكن است شاگردى نمره خوب هم بگيرد، ولى اخلاق و وضع او مورد رضايت خاطر آموزگار نباشد.

پس، ملاك در ارزش نماز، قبولى آن است. بايد كوشيد تا نمازى پسنديده به آستان خدا تحويل داد.

امام على عليه السلام مى‏‌فرمايد:

«كونوا على قبول العمل اشدّ عنايةّ منكم على العمل» «۱»

بيش از انجام عمل، به قبولى آن عنايت و توجّه داشته باشيد.

قبولى عبادات، چه شرايطى دارد؟

۱- ايمان

اولين شرط قبولى نماز، ايمان و اعتقاد به خدا و دين اوست.

اگر كسى عمرى را به نماز و عبادات بگذراند ولى در دل، اعتقاد به آن نداشته باشد، نمازش مقبول نيست. نه تنها در مورد نماز، بلكه در مورد هر كار نيك ديگر هم، ايمان شرط است و اعمال كفّار كه به خدا ايمان ندارند، بى‏‌ارزش و بى‌‏پاداش است. «۲»

۲- ولايت

كارهاى عبادى را خداوند از كسى مى‌پذيرد كه نسبت به خدا و پيامبر و پيشوايان معصوم، حالت پذيرش، اطاعت، مودّت و محبت داشته باشد و آنان را پيشواى خود بشناسد و فرمانبردار آنان باشد. عبادت بى ولايت پذيرفته نيست

امام صادق عليه السلام مى‏‌فرمايد:

«… من لم يتولّنا لم يرفع اللَّه له عملًا» «۳»

هر كس ولايت ما را نداشته باشد و رهبرى ما را نپذيرد، خداوند، هيچ عملى را از او، نمى‌‏پذيرد.

روشن است كه ديندارى دور از اهلبيت، و عبادت‏هاى بى اعتقاد به رهبرى معصومان، چاره ساز نيست و گاهى هم به گمراهى كشيده مى‏‌شود. ولايت، پذيرش رهبرى صحيح است كه در پيشوايان آسمانى و الهى مجسّم مى‌‏شود.

۳- تقوا

تقوا، يعنى خداترسى و پرهيز از گناه. آنكه محرّمات را ترك نكند و بى تقوا باشد، عبادات او هم او را به جايى نمى‌‏رساند.

آنكه دزدى كند و آن را به بيچارگان انفاق كند، يا آنكه جهاد كند ولى مال مردم را هم تصرّف كند، پاداشى از انفاق و جهاد نمى‌‏برد.

نماز هم به عنوان عبادت، وقتى در درگاه خدا پذيرفته مى‏‌شود كه همراه با تقوا باشد. خداوند، نماز انسان‏هاى معصيت كار و بى‏بند و بار را نمى‏‌پذيرد و فرموده است:

«انّما يتقبّل اللّه من المتّقين» «۴»

خداوند، فقط از اهل تقوا مى‏‌پذيرد!

۴- مراعات حقوق ديگران‏

نماز، عبادتى است كه بايد انسان را به خدا نزديك كند. اگر نمازگزار، با برخى كارها از خدا و رضاى او دور شود، چگونه نماز مى‏‌تواند وسيله قرب او به خدا شود؟

آنكه بدهكار است و مال مردم را نمى‏‌دهد،

آنكه بايد خمس و زكات بپردازد ولى خوددارى مى‏‌كند،

آنكه مسلمانى را غيبت مى‏كند يا تهمت مى‏‌زند،

‌آنكه رابطه برادرى را با يك مسلمان قطع مى‌‏كند،

آنكه در دل، براى ديگران، نيّت بد دارد و دشمنى او را در دل پنهان مى‌‏كند،

…آنكه با ديگران، با اهل خانه، با پدر و مادر، بد اخلاقى و بد رفتارى مى‌‏كند و مايه آزار و رنجش آنان مى‏‌شود

اينها همه كارهايى است كه به نحوى، سبب تضييع حقوق ديگران و مايه دور شدن از خدا مى‏‌گردد. كسى كه اينگونه باشد، نمى‌‏تواند انتظار قبولى نمازش را از طرف خداوند داشته باشد.

نمازگزار، هم بايد از راه نماز، پيوند خود را با خدا مستحكم و استوار كند، و هم رابطه دوستى و صميميّت و برادرى خود را با مؤمنان و همنوعان نگسلد و حقوقشان را رعايت كند و به كسى‏ ظلم ننمايد.

درحديث، از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده است: آنكه زن خود را آزاربرساند، يا زنى كه شوهر خويش را اذيّت كند، خداوند نماز و كارهاى نيك وحسنات آنان را قبول نمي‌كند.«۵»

امام صادق عليه السلام مى‏‌فرمايد:

«هر كس به پدر و مادر خود، از روى خشم و عصبانيّت نگاه كند، خداوند نماز او را نمى‏‌پذيرد، اگر چه پدر و مادرش، در حقّ او ناروا كرده باشند. «۶»

از كجا مى‏‌توان فهميد كه نمازهاى ما مقبول درگاه خداوند است، يا مردود مى‌‏باشد؟ در اين باره حديث جالبى از امام صادق عليه السلام نقل شده است:

«من احبّ ان يعلم اقبلت صلاته ام لم تقبل فلينظر هل منعته صلاته عن الفحشاء والمنكر؟ فبقدر ما منعته قبلت منه» «۷»

هر كس مى‌‏خواهد بداند آيا نمازش قبول شده يا نه، بنگرد كه آيا نمازش، او را از گناهان و زشتى‏‌ها باز داشته يا نه؟ به هر قدر، كه نمازش، او را از بدى‏‌ها بازداشته، به همان قدر، نمازش‏ پذيرفته شده است

بيائيد سعى كنيم نمازمان، مكتب تربيت و سازندگى باشد و آن گونه كه در نماز مى‌‏گوئيم، خود را بنده خدا بدانيم و شرط بندگى را كه «اطاعت از خدا» و «ترك گناه» است رعايت كنيم.

در اين صورت است كه از نماز، لذّت خواهيم برد و مناجات و سخن گفتن با خدا برايمان شيرين خواهد بود و از نماز خواندن، سير و خسته نخواهيم گشت.

!خدايا

لذّت و شيرينى عبادت خود را به ما بچشان، و نمازهاى ما را پذيرفته درگاه خويش بگردان!

براى يك مسلمان، هيچ لذّتى بالاتر از اين نيست كه خود را مجرى امر خدا ببيند و در انجام تكاليف الهى بگويد:

خدايا! چون تو فرمودى، اطاعت كردم.

خدايا! چوت تو خواستى، به جا آوردم.

خدايا! چون تو مقرّر كردى، بى چون و چرا تسليم شدم.

اين است مسلمانى: تسليم شدن در برابر دستور خدا و تكليف الهى.

پاورقي‌ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(۱). بحار الانوار، ج ۷۱ ص ۱۷۳

(۲). سوره انبياء، آيه ۹۴

(۳). اصول كافى، ج ۱ ص ۴۳۰

(۴). سوره مائده، آيه ۲۷

(۵). وسائل الشيعه، ج ۱۴ ص ۱۱۶

(۶). اصول كافى، ج ۲ ص ۳۴۹

(۷). بحار الانوار، ج ۸۲ ص ۱۹۸

مطالب مرتبط

1 نظر

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *