ناسيوناليسم: ملي گرايي افراطي | ناصرون
قالب وردپرس پوسته وردپرس قالب فروشگاهی وردپس

ناسيوناليسم: ملي گرايي افراطي

ناسيوناليسمناسيو ناليسم

حس وفاداري و داشتن شور و اشتياق به مظهر ملي(نژاد، سنت ها، عادت ها، فرهنگ، ارزش هاي اجتماعي و اخلاقي، آب و خاك، و نمونه هاي آن) و نازيدن به آن ها راگويند، معمولاً در اين مرام هر ملتي ملت خود را برتر مي‌داند و نژاد و فرهنگ و هنر و ادب و زبان و ديگر نماد هاي خود را از ديگر ملت ها متمايز و با ارزش تر مي‌شمارد. حس ناسيوناليستي افراطي هيتلر او را واداشت كه مدعي گرددنژاد مردم آلمان بر تمامي ملت هاي جهان رجحان دارد و ثمره آن جنگ جهاني دوم بود.

ناسيوناليسم يا ملي گرايي، مكتبي است كه پس از انقلاب فرانسه، رواج پيدا كرد. در ناسيوناليسم، همه ارزشها، حتي دين، تحت الشعاع علاقه به آب و خاك و وطن قرارا مي‌گيرند و در نهايت به نوعي تفاخر ملي و استكبار جغرافيايي منجر مي‌شود كه به اين لحاظ با عقل طبيعي و شرع مقدس مغايرت دارد.

ملي گرايان ايراني به سلطنت علاقه داشتند؛ زيرا به اعتقاد آنان، ايران در روزگار باستان تمدني درخشان داشته است كه اين تمدن در سايه ي حكومت شاهان قدرتمند به وجود آمده بود.

ملي گرايان با اسلام مخالفت مي‌كردند زيرا اسلام از عربستان به ايران آمده است! از جمله راه هاي مبارزه ملي گرايان با اسلام، تلاش در تغيير خط و تاريخ عربي و نيز حذف افراطي واژه هاي عربي از زبان فارسي بود. آنان گاه در كتابهاي خود كه مثلا به زبان پارسي سليس نوشته بودند، مجبور به استفاده از لغت نامه مي‌شدند تا لغات فارسي قديم را كه در كتاب خود به كار برده اند معني كنند!

به عنوان مثال رجوع كنيد به: تاريخ مشروطه ايران، احمد كسروي، ابتداي جلد اول،اميركبير،۱۳۵۷. برخي از كلمات تازه اين گونه هستند: آگ(عيب)، اَخشيج(ضد)، باينده(وظيفه)، دستينه(امضا)، كاچال(اساس خانه)، هنايش(تأثير). بايد توجه داشته باشيم كه اين مكتب از جمله مكاتب وارداتي غرب است به ايران.

منابع:

فرهنگ تفسيري ايسم ها/ مهدي حاجي زاده/جامه دران.

كتاب احزاب و تشكيلات سياسي در ايران

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *